ดาวน์โหลดได้ที่นี่ครับ

ดาวน์โหลดได้ที่นี่ครับ

ไม่เคยสบายขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

อยู่บ้าน ขัดพื้น ล้างรถ

อยู่หอ ดูดฝุ่น เดินไปเดินมา

ว่างมาก จนไม่รู้จะทำอะไรดี

งานมันก็มีนะ ทำก็ทำไปบ้าง แต่ก็รู้สึกว่าว่างอยู่ดี

ไม่อะไรกับอะไร ไม่มีอะไรสำคัญ

ความคิด และภาพที่เห็น เหมือนหมอกควัน ที่โชยมา แล้วก็โชยไป หายไป

ชีวิตล่องหน ไร้สิ่งยึดเกาะ

บิน… บิน… บิน

ที่เขียนแบบนั้นเพราะว่าไปวัดสองแห่ง (ห่างกันร้อยลี้) ในหนึ่งวันค่ะ

วัดแรกคือ สวนสันติธรรม ที่ชลบุรี และวัดที่สองคือ วัดร่มโพธิ ที่เมืองเลยค่ะ

จะถามว่าทำไมไป ก็คงต้องเล่ายาวและพาดพิงถึงเรื่องของคนอื่นด้วย ก็เอาเป็นว่า มีเหตุเนื่องจากคนอื่นทำให้ต้องไปเป็นเพื่อนเขาน่ะค่ะ

และก็เป็นการที่เขาอยากไปเองด้วยนะ เราไม่ได้คะยั้นคะยอเลย

ก็แปลกดีค่ะ

แล้วก็ดีใจนะ ที่ได้ทำความดี ทำเพื่อคนอื่น

แต่ก็แปลกอีก ที่ไม่ได้รู้สึกภูมิใจกับตัวเองอะไรมากมาย ทำแล้วก็ทำไป ไม่ได้ถือเป็นบุญคุณอะไรเลย ทั้งๆ ที่เมื่อก่อน ก็ไม่เคยจะทำอะไรเพื่อใครมากขนาดนี้

เป็นความรู้สึก เฉยๆ นิ่งๆ สบายๆ มาแล้วก็มาไป ไปแล้วก็ไปมา

ไม่อะไรกับอะไร

ท่านพุทธทาส ได้เขียนหนังสือไว้หลายเล่ม เกี่ยวกับ ความว่าง searchๆ ดู มี “จิตว่าง สุญญตา คือ ความว่าง“, “วิธีปฏิบัติเพื่อความเป็นอยู่ด้วยความว่าง“, “เรื่องของความว่าง“, “คิดจากความว่าง” และอีกมากมาย เห็นที ความว่าง จะเป็นแก่นของคำสอนท่าน ดั่งท่านเว่ยหลาง และหลวงพ่อโพธิ์ศรี

ตอนที่เหมี่ยวไปวัดร่มโพธิ เจอกับ “แม่เล็ก” มีโอกาสได้สนทนากับท่านครั้งหนึ่ง

แม่เล็ก: ออกไปข้างนอก(วัด) ก็จะเห็นว่ามันไม่มีอะไร

เหมี่ยว: แต่แม่เล็กคะ เหมี่ยวรู้สึกว่า ข้างนอก(วัด) มันไม่มีอะไรเป็นอะไรเลย แต่ข้างใน(วัด) ก็ไม่มีอะไรเลยเหมือนกัน

แม่เล็ก: ความรู้สึกน่ะ ก็ไม่ใช่อะไรเหมือนกันนะ

แจ่มเลยค่ะ ป๊อกสามเด้ง Hit the bull’s eye. เป๊ะๆ

รู้สึกสงสารจับใจ เลยควักเศษตังค์ให้คุณยายคนแรก

หันมาเห็นคุณยายคนที่สอง กำลังขายลูกอม เลยควักแบ๊งค์ยี่สิบออกมา กะจะซื้อลูกอมหนึ่งถุง

คุณยายรับแบ๊งค์ยี่สิบ ยื่นถุงลูกอมกลับมา แล้วก็นิ่งไป เลยถามแกว่า ถุงละเท่าไหร่

แกเหลือบตาขึ้นมามอง แล้วบอกว่า สิบบาท

ตาของแก แดง มาก ด้วยสัญชาตญานพูดทันทีว่า เอาสองถุง รีบรับลูกอม แล้วก็เดินจากไป ทั้งๆ ที่จริงๆ ก็ไม่ได้อยากอมลูกอมแม้แต่น้อย

คิดหวนกลับไปที่เหตุการณ์ น่าจะพูดว่า ไม่ต้องทอน แทน แต่ตอนนั้น จิตใต้สำนึกมันบอกว่า ถ้าพูดว่าไม่ต้องทอน อาจจะทำให้แกไม่สบายใจก็ได้ ในเมื่อแกมาขายลูกอมนิ ไม่ได้มาขอทานชัดๆ แบบคุณยายคนแรก

เดี๋ยวพรุ่งนี้จะเอาลูกอมไปแจกเพื่อนนะ ช่างมันเหอะ

เหมี่ยสะดุ้งโหยงตื่น ไม่เคยตื่นเพราะความฝันเลยในรอบสิบปีที่ผ่านมา

เหมี่ยวฝันว่ากำลังเดินทางไปสวนสันติธรรมกับเพื่อนๆ

แต่บังเอิญต้องเผชิญกับปัญหา ซึ่งเหมี่ยวเกือบจะตัดสินใจแบบ democracy ไปแล้ว โดยการ ignore คนส่วนน้อยที่ตกทุกข์ได้ยาก โดยหวังช่วยคนส่วนมากเป็นหลัก

แต่แล้ว second nature ของเหมี่ยว ก็ สะกิด บอก เหมี่ยวจึงหาทางออกให้กับคนส่วนน้อยนั้นด้วย และได้ solution มาแบบลื่นๆ

จากฝันคราวนี้ ได้ความมั่นใจว่า การสงเคราะห์ ไม่มีคำว่า Majority wins. หรือ Gain some, lose some. อย่างที่ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์เขาว่าไว้ จิตที่สงเคราะห์ สามารถช่วย ทุกคน ได้ (Everybody gains.) เพียงแต่ Some might gain a lot, and some just a little. เท่านั้นเอง