อาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นการผจัญภัยกับการไปวัดและวัด

ที่เขียนแบบนั้นเพราะว่าไปวัดสองแห่ง (ห่างกันร้อยลี้) ในหนึ่งวันค่ะ

วัดแรกคือ สวนสันติธรรม ที่ชลบุรี และวัดที่สองคือ วัดร่มโพธิ ที่เมืองเลยค่ะ

จะถามว่าทำไมไป ก็คงต้องเล่ายาวและพาดพิงถึงเรื่องของคนอื่นด้วย ก็เอาเป็นว่า มีเหตุเนื่องจากคนอื่นทำให้ต้องไปเป็นเพื่อนเขาน่ะค่ะ

และก็เป็นการที่เขาอยากไปเองด้วยนะ เราไม่ได้คะยั้นคะยอเลย

ก็แปลกดีค่ะ

แล้วก็ดีใจนะ ที่ได้ทำความดี ทำเพื่อคนอื่น

แต่ก็แปลกอีก ที่ไม่ได้รู้สึกภูมิใจกับตัวเองอะไรมากมาย ทำแล้วก็ทำไป ไม่ได้ถือเป็นบุญคุณอะไรเลย ทั้งๆ ที่เมื่อก่อน ก็ไม่เคยจะทำอะไรเพื่อใครมากขนาดนี้

เป็นความรู้สึก เฉยๆ นิ่งๆ สบายๆ มาแล้วก็มาไป ไปแล้วก็ไปมา

ไม่อะไรกับอะไร