สวัสดีค่ะ ทุกคน เหมี่ยวห่างหายไปนาน แต่กลับมาแล้วนะคะ และไม่ขอหายจากไปอีก

เส้นทางนี้ เหมี่ยวแน่ใจแล้วค่ะ ว่ามันคือเส้นทางที่เหมี่ยวเลือกเดิน

เหมี่ยวขอเริ่มเดิน ณ บัดนี้ และจะขอเดินต่อไปตลอดอนันตกาล ตราบใดที่ยังไม่ถึงจุดหมายปลายทาง

ทำไมน่ะเหรอคะ? เหมี่ยวมีคำตอบที่ง่ายมาก

ทางวิทยาศาสตร์มักศึกษาหาคำตอบโดยอาศัย Empirical models หรือ การสังเกตการณ์

สำหรับชีวิตของเหมี่ยว เหมี่ยวก็อาศัย Empirical models เช่นกัน

พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ล้วนแสดงชีวิตของเขาให้เหมี่ยวเห็นอย่างละเอียดถี่ถ้วนมาก เหมือนกับได้ดูหนังยาว 50-90 ปี หกรอบโดยที่ไม่ต้องสร้างหนังด้วยตัวเอง

เหมี่ยวดูหนังชีวิตเหล่านั้นแล้วพบว่า ทุกเรื่องเริ่มต้นด้วยการเกิด และดำเนินพล็อตโดยการ เข้าโรงเรียน ทำงาน สร้างครอบครัว มีลูก และล้วนจบ (หรือกำลังจะจบ) ด้วยงานศพ

ไม่ใช่แค่บรรพบุรุษของเหมี่ยวเท่านั้น แต่ ลุง ป้า น้า อา และผู้คนในสังคมที่เหมี่ยวได้มีโอกาสเข้าไปสัมผัส ก็ล้วนกำลังเล่นในหนังชีวิตที่ไม่พ้นต้องจบด้วยงานศพเช่นกัน

ไม่ว่าเหมี่ยวจะวาดชีวิตให้น่าตื่นเต้น ท้าทาย เพียงใด เหมี่ยวมองเห็นได้อย่างชัดเจน ว่าเรื่องราวของเหมี่ยว ก็คงต้องจบด้วยงานศพเช่นกัน

เหมี่ยวจึงหมดความเชื่อมั่นในเส้นทางนี้ ที่บรรพบุรุษของเหมี่ยว และประชากรโลกร้อยละเก้าสิบได้เลือกเดินกันมา

เหมี่ยวจะเลือกเดินเส้นทางที่แตกต่าง เส้นทางที่อริยเจ้าทั้งหลายได้เดินมาแล้วนัดต่อนัด และต่างก็ได้พบสิ่งที่เป็นนิรันดร์ เป็นทางหลุดพ้นจากกองทุกข์ของสังสารวัฏ